Lukka.

At lukka er enkel,
det veit nok dei fleste.
Men ikkje kor enkel den eigentlig er.
Den er ikkje dei kroner og ører du tjener,
sjølv om dei stadig blir fleire og fleir.

Den er ikkje den fest og dei skyhøge tindar
du ofte i kvardagen lengtar imot.
Den er ikkje dei bragder du tenkjer å gjera,
ikkje den seier du la for din fot.

Den er kanskje så enkel som berre å kunne stå
på ein fot,
som er sterk,
som er din!
Ta på ei rose, kjenne den dufte,
føle at vinden stryk om ditt kinn.

At dette er småting du kanskje må miste,
før du skjønar kor store dei er:
Å stå opp,å gå, å føle, å kjenne
er LIVET & LUKKA i ALT det som skjer

Dette diktet har jeg presentert før, men det er stadig like aktuelt.
Jeg vil med dette sende min medfølelse til de som ikke er friske,
og en oppvekker til de som er det: Nyt det og vær takknemlig!
Man vet aldri hva morgendagen bringer!
Nyt våren!

Kate B